google-site-verification=sxeT4lPnY9pp_cjuDz6pIYHbiARF-_iGNFLaFrOK4aY
 
 

Chinook massage * gesloten tot 6 april *

voor een fijne ontspanningsmassage op melodieuze muziek

Mijn verhaal


 

 



Mijn naam is Myriam

Ik ben 57 lentes jong,

geboren in Breda.



Met een beetje geluk dacht ik dat mijn leventje aardig voorspoedig liep.

Tot in de herfst van 2013 bleek dat ik veel te lang alle waarschuwingssignalen had genegeerd. Zoals wel vaker voorkomt, ging het één na het andere mis en als gevolg daar weer van liet na drie maanden mijn gezichtsvermogen het afweten. Van een overdruk leven restte niet veel meer dan af en toe de buitenlucht in, piano spelen, dingen verzinnen die nog wel konden waarbij mijn handen grotendeels mijn ogen konden vervangen. 

Ongemerkt gingen de andere zintuigen het overnemen. Ik ging anders luisteren, deed veel op de tast en muziek werd steeds vaker de enige en belangrijkste energiebron. Met figuurlijk maar ook letterlijk steeds minder zicht op de realiteit, lukte het zelfs weer mijn gevoel te horen spreken. Ik wilde een nieuw leven, een nieuwe start. Een leven dat hunkerde naar een soort vrijheid uit lang vervlogen tijden. Door de omstandigheden en deels verkozen nam ik toen ook afscheid van alle andere zekerheden en ging alleen verder.

Op het pad tussen hoop en wanhoop schitterde o.a. dit lied:

https://www.youtube.com/watch?v=AViTjRuBpg0


Een lang ingeslapen droom kwam weer tot leven: ik was zielsgelukkig met mijn eerste oude DAF camperbusje met 'Chinook' inrichting. Door het oogprobleem was rijden meestal onmogelijk. Dat was niet erg. Ik had m'n camper en de wereld door een ander raampje te kunnen ervaren werkte heel rustgevend. Urenlang wegdromen en tuttelen bracht me steeds meer nieuwe inzichten en ideeën. In het camperbusje was 'thuiskomen' zoveel eenvoudiger dan in welk ander huis ooit. Ik kreeg er energie van; zag de dag uit de nacht opkomen.

Na een jaar van herstel en bezinning kon ik weer langzaam opstarten. Ik wilde werk vinden waarmee ik voor anderen van betekenis kan zijn, waarin muziek een grote rol speelt en waarmee mijn handen kunnen voelen wat ik niet kan zien. Bestaat er eigenlijk wel werk dat al deze aspecten in zich heeft? Massage was toen nog lang niet zo'n gangbaar beroep als tegenwoordig. Geïnspireerd door muziek en films zoals Chocolat, The Bucketlist, So wie im Himmel, Copying Beethoven leek dit toch een haast onmogelijke opgave. 

Einstein inspireerde me met zijn uitspraak:

Tot ik op een beurs kwam en werd aangesproken bij een kraam over magnetisme. Ik kreeg uitleg maar voelde er helemaal niets bij. Een klein, intuïtief momentje toe te willen geven de ander te mogen aanraken, voelde veel natuurlijker. Deze onbewuste neiging bracht me bij massage. Tijdens de basis- en vervolgcursus massage ontdekte ik dat weinig zien zelfs in mijn voordeel werkte. Voor muziek bleef ook voldoende ruimte over. Ik was compleet verrast. Amper beseffend wat het me ging brengen, koos ik ervoor deze richting op te gaan.

Op 12 juni 2015 werd Chinook massage op melodieuze muziek een feit. Na verloop van tijd deed ik de eerste voorzichtige poging om muziek een prominentere plaats te geven. Nummers selecteren, de cadans eigen maken, het juiste ritme vinden bij elke beweging en andersom. Dit permissief verbinden met de signalen/wensen/fysieke klachten van de ontvanger. Na twee jaar lukte het voor het eerst om onafgebroken een gehele massage, op gevoel en op muziek, tot één geheel te laten samensmelten. Het bestaat dus wel! Werk van betekenis, handen die het zicht overnemen en masseren "op" muziek... 



De naam Chinook is afgeleid van T'sinu'k, een indianenstam uit Noord-Amerika. Een naam die bij mijn werk en in mijn privé leven past.

Wat begon met wat basishandelingen op een eenvoudig muziekstuk is inmiddels in alle facetten uitgegroeid tot een onuitputtelijke bron van inspiratie, bewegingen en variatie. Niet de muziek, maar u en ik samen bepalen het verloop van de massage waarbij beiden zich goed voelen. De muziek heeft wel vaak invloed op het schakelmoment tussen verschillende handelingen.

Tot op de dag van vandaag lijkt de hele ruimte dan te worden geladen met iets wat ik nog steeds niet goed kan benoemen maar wat heel goed voelt. Energie, passie, betovering? Thuiskomen? Een beetje geluk misschien? Ik heb u nodig om deze diepgaande sensatie mee te kunnen delen en hoop dat u er evenveel energie van krijgt. Wellicht ook nieuwe inzichten en kleine of grote ideeën wanneer dit voor u welkom is.

Na een paar oogoperaties en hyperbare zuurstoftherapie zie ik nu gelukkig bijna alles weer. Masseren doe ik nog steeds het liefst zoals ik het geleerd heb: In de veiligheid van de duisernis, met de ogen gesloten zoekend naar het licht. Op de tast en op gevoel laat ik mijn handen tot u spreken.


en nu... vijf jaar later, mijn kerstlied van 2019 

 

Ik ben zo vaak opnieuw begonnen van Paul van Vliet, een lied van herkenning.

https://www.youtube.com/watch?v=KLe2n6K3Rqs

Ik ben zo vaak opnieuw begonnen
En niet zo'n beetje nieuw, maar radicaal
Ik heb zo vaak iets nieuws verzonnen
Waarbij ik dacht: "Dit is het helemaal"

Vanaf die dag dat ik een nieuwe start mocht maken

Zoals die keer dat ik ons rozenperk heb weggespit

En wel m'n huisje moest vervangen door chalet

En heb vervangen door een prachtig groen gazon

Maar als de stilte en de heimwee me had ingehaald

Maar toen het gras bij de buren altijd groener was

Op steeds weer nieuwe plekken voortgezet

Op diezelfde plek een groentetuin begon



Ik heb geloofd in de maximale vrijheid 

Ik heb geloofd in eigen sla en bonestaken

Ik heb genoten van m'n camper als m'n woonplek

Ik heb genoten van het onbespoten werk

Maar toen het leven op de straat niet langer haalbaar was

En ineens wist ik wat ik daar moest gaan maken

Na een jaar weer ruilde voor een vaste stek

Een schitterend nieuw idee: een rozenperk



Ik heb zo vaak met m'n hondje rondgezworven

Ik heb zo vaak de wereld rondgezworven

Als ik nergens verder kwam of verder kon

Als ik hier niet verder kwam of verder kon

Als een plek mijn humeur weer eens had bedorven

Als Holland mijn humeur weer eens had bedorven

Dan zocht ik naar een nieuwe horizon

Dan zocht ik naar een nieuwe horizon

In andere steden, andere mensen, andere landen
Je weet wel: nieuwe bezems vegen schoon
Met die ongekende luxe in mijn handen
Van alles anders, alles nieuw en ongewoon

En als ik dan terugkeerde op m'n schreden

En als ik dan weer terug was van mijn reizen

En met masseren weer begon in tent of huis

Mijn eigen stad, mijn eigen bed, mijn eigen huis

Dan kreeg je weer het nieuwste van het nieuwste

Dan kreeg je weer het nieuwste van het nieuwste

Dan kon ik zeggen: "Mensen, ik ben weer thuis"

Dan kon ik zeggen: "Jongens, ik ben weer thuis"

Er loopt een optocht door de tijd
Van de schepping tot de eeuwigheid
En die optocht komt, en dat is gek
Steeds weer langs dezelfde plek
En wij lopen mee met het misverstand
Alleen en soms in groepsverband
Op zoek naar het beloofde land
In de optocht door de tijd

En wat je allemaal niet moet he, in die optocht
Je moet..., je moet..., je moet...
En daarom ben ik altijd weer blij als iemand tegen me zegt:
"Je mag beginnen"

Ik ben zo vaak opnieuw begonnen
En dan dacht ik: "Nu ben ik los van toen
Nu heb ik het verleden overwonnen
Van vandaag af ga ik alles anders doen"

Maar in vandaag ligt een deel van het verleden
En dat samen neem je weer naar morgen mee
En uit de dingen die we gisteren deden
Ontstaat uiteindelijk ieder nieuw idee

Het is niet nieuw, het is niet anders of bijzonder
En het is in het verleden meer gedaan

Maar voor mij is het telkens weer een wonder want

Maar voor een kind is het 't grootste wereldwonder

Ook door kleine ruitjes, kwam altijd weer de zon

Als het zit en voor de eerste keer gaat staan

Er loopt een optocht door de tijd
Van de schepping tot de eeuwigheid
En die optocht komt, en dat is gek
Steeds weer langs dezelfde plek
En op het domme tikken van de klok
Gaat de optocht door van sjokke sjok
Eerst achter, dan voor moeders rok
In de optocht door de tijd
En op minder dan een sukkeldraf
Van heuvel op en heuvel af
Van de wieg tot aan het graf
In de optocht door de tijd

Sinds ik masseer, ben ik steeds meer stukjes van mijn (voor)ouders in mezelf gaan ontdekken. Me er nooit eerder van bewust geweest dat mijn zigeunerleven tussen Overal en Nergens, met muziek en olie in mijn kielzog, me zo dicht bij mezelf én mijn roots zouden brengen. Ik ben geboren uit een schippersfamilie van moederskant en (straat)muzikanten van vaderskant. Is dat toeval? Of ligt 'een deel' van onze keuzes in het verleden al besloten? Is een deel vanaf de wieg al voorstemd? Maakt het voor nu iets uit? Misschien verlangen we alleen maar naar (h)erkenning; in wat we voelen, hoe we denken, wat we doen. Dank dat u mijn verhaal heeft willen lezen.

Mijn trouwe volgers dank ik oprecht voor alle fijne uren samen en voor uw geduld tijdens alle omzwervingen. Ik ben blij u weer te kunnen verwelkomen in mijn geboortestad Breda, waar

 

ik hoop dat mijn one-woman massageshow 
een vreugdevolle beleving mag zijn op ons levenspad.

 

E-mailen
Bellen
Map
Info